निनाद गायकवाड

घोडचूक !

2011-12-30T22:15:00.000-08:00

घोडचूक !

हो मी याला घोड्चुकच म्हणीन ! आज अण्णा हजारे यांच्या आंदोलनाने सारा देश पेटून उठला आहे ! सरकार ने लोकपाल बिल संसदेत आणले ( परंतु ते अण्णा हजारे यांच्या लोकपाल प्रमाणे नव्हते ) म्हणून त्यांनी पुन्हा आंदोलनाचे अस्त्र उगारले ! वास्तविक मला त्यांचे आंदोलन चुकीचे वाटते ! कारण जनतेला काय हवे आहे हे जनतेने निवडून दिडलेले लोकप्रतिनिधी ठरवणार ! याचा हक्क फक्त त्यांना आहे ! जर असे उपोषण केल्याने कायदे बनत असते तर भारतीय जनता पार्टी वाले पुहा उपोषणाला बसून पोटा कायदा अन्य साठी सरकार वर दबाव आणू शकले असते ! म्हणून उपोषण करून संसदेस वेठीस धरणे हा संसदेचा तसेच लोकशाहीचा अपमान आहे ! अतिशय चुकीचे आहे !

याच्या वर परत अण्णा हजारे यांनी २७ डिसेंबर पासून ३ दिवस उपोषणाला बसणार असल्याचे जाहीर केले ! खरे तर ते इथेच फसले ! त्याच्या या दुसर्या संघर्ष फसण्याची काही कारणाचा मी विचार केला !

१) अण्णा हजारे यांचे आंदोलन यशस्वी होण्यामागे ७० % हून अधिका वाट आहे सोशल मिडिया चा .. परंतु या आंदोलनात मात्र फारसा प्रचार केला गेला नाही !

२) संसदेचे कामकाज अतिशय घाई घाई ने करण्यात आले कारण लगेच नाताळ ची त्याच प्रमाणे नवीन वर्षाची सुट्टी लागणार होती !

३) अण्णा हजारे नेमके हेच विसरले ! त्यांना वाटले कि मुंबई ची जनता सुद्धा राळेगण सिद्धी सारखी त्यांच्या पाठीशी कधीही केव्हाही उभी राहील !

४) परंतु ज्या तरुणाईचा अण्णा हजारे यांच्या आंदोलनाला पाठींबा होता ती आता नवीन वर्षाच्या सुट्टी ची तयारी करण्यात मग्न झाली होती ! सहजच तरुणाचा प्रतिसाद कमी मिळाला होता !

५) अण्णा हजारे यांचे आंदोलन हे १६ ऑगस्ट प्रमाणे बेमुदती नव्हते ! ठराविक कालावधी साठी होते त्यामुळे काही लोकांचा तसेच राजकारण्यांचा काहीसा रस निघून गेला ! कारण त्यांना माहित होते कि ३ दिवसा नंतर अण्णा हजारे यांचे उपोषण संपणार आहे !

६) दिल्ली प्रमाणे मुंबईत देखील थंडीची लाट आली आहे त्यामुळे सामान्य मुंबईकर घराबाहेर पडताना सहसा दिसत नाही !

७) ज्या मैदानावर अन्नाचे आंदोलन झाले तिथपासून स्टेशन अतिशय लांबवर होते ! त्यामुळे तिथे पोचणे सहसा सोपे नाही !

८) आंदोलन अतिशय घाई घाईत केले गेले ! तसेच अण्णा हजारे यांची प्रकृती बरी नसताना देखील त्यांना उपोषणाला बसायला लावले !

९) मागील काही दिवसान पासून टीम अण्णा च्या सदस्यांची बिघडलेली छबी तसेच अण्णा हजारे यांच्या ब्लॉग वरून झालेला राजू परुळेकर यांचा विवाद !

म्हणून लोकपाल च्या मुद्द्यावर मी सांगू इच्छितो कि जर का पुन्हा एखादे आंदोलन करायचे असेल तर ते घाई घाईत न करता सावकाशपणे विचार विनिमय करूनच करावे !

गेल्यावेळेस यशस्वी झालेले केजरीवाल भूषण तसेच बेदी ना या संग्रामात मात्र सपशेल अपयश आले ! जाता जाता असाच विश्वास व्यक्त करूं कि पुढील वर्षात १ मजबूत लोकपाल बिल नक्की आपल्याला पहावयास मिळेल !

जरा कौतुक ट्वीटर चे !

2011-11-24T07:00:00.000-08:00

जरा कौतुक ट्वीटर चे !

आजच्या युवा पिढीचे दर्शन घडवणारे खरे साधन मी ट्वीटर ला मानतो ! खरे सांगायचे झाले तर तरुणाच्या अनेक समस्या तसेच अनेक सामाजिक प्रश्न फेसबुक पेक्षा ट्वीटर वर जास्त लोकप्रिय होत आहेत ! बॉम्बस्फोट च्या वेळेस देखील मी पाहिलेले कि दर २ मिनिटाने लोक आपले स्टेटस अपडेट करत होते कि मी मी अंधेरी ला जात आहे कोणाला रस्त्यात सोडू का ? मी डॉक्टर आहे कोणाला मदत हवी आहे का ? फक्त एका टिचकीने एखादी माहिती काही सेकंदात देशाच्या कानाकोपर्यात जाऊन पोहचते ! खरेच किती कौतुक करावे अश्या तंत्रज्ञानाचे !

खरे सांगायचे झाले तर अश्या गोष्टींमुळे अनेक गोष्टीना वाचा फोडता येते ! ज्या लोकांना ब्लोग न लिहिता आपली मते मांडायची असतात सध्या सोप्या भाषेत त्यांच्या साठी ट्वीटर हा एक चांगला उपाय आहे ! त्याचप्रमाणे एकाद्या चालू घडामोडीवर भाष्य करण्या साठी देखील हे एक चांगले साधन आहे ! आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे FILMSTAR लोक हे ट्वीटर वर आहेत.. त्यामुळे त्यांच्या चाहत्यांना आपल्या फिल्मस्टार सोबत सरळ थेट संवाद साधता येतो ! फेसबुक पेक्षा ट्वीटर जास्त लोकप्रिय झाले ते याचमुळे !
त्याचप्रमाणे ज्याप्रमाणे नाण्याच्या २ बाजू असतात.. त्याचप्रमाणे याची देखील दुसरी बाजू आपल्याला बघायला हवी.. ते म्हणजे चुकीचे वक्तव्य करून काही जणांना त्यासाठी भोगावे देखील लागले आहे! कारण आपण जे बोलतो त्यावर लोक सहमत असतीलच असे नाही ! म्हणूनच मतांबद्दल नाही , तर माहिती देवाण घेवाण करण्यासाठी हेय एक उत्तम तंत्रज्ञान आहे !

मागील पोस्ट मधे सांगितल्या प्रमाणे आंबोली खून प्रकरण म्हणजेच छेडछाडीचा विरोध करणाऱ्या "किनन - रुबिन " या मित्रांच्या हत्येमुळे सगळे मुंबईकर हादरले होते ! त्या मोहिमेला देखील ट्वीटर मुळे अधिक प्रसिद्धी मिळाली.. नाहीतर त्या दोघा निष्पाप तरुणाचे बलिदान व्यर्थ गेले असते ! एकूणच माहितीची देवाण घेवाण करण्या साठी ट्वीटर हे एक चांगले साधन मानले गेले पाहिजे !

अंतराळ !

2011-11-20T04:07:00.000-08:00

अंतराळ !
आज एक वर्षांनी "अंतराळ - खगोलशास्त्र - परग्रही जीव " अश्या माझ्या आवडत्या विषयावर लिखाण करायचा योग आला आहे ! इत्तके वाचन + लिखाण करून सुद्धा माझ्या मनात १ प्रश्न येतोच कि या जगात आपण एकटे आहोत का! कि कोणी तरी आपल्याला बघ्टेल ? ऐकतेय किवा आपल्यावर नजर ठेवून आहे ! अश्या गोष्टींचा विचार करता करता माझे मन मला भूतकाळात घेऊन जाते ! जर परग्रही जीव खरेच आहेत आणि ते पृथ्वी वर आले तर काय होईल ? या बाबतीतील बहुतांश फिल्म्स मी पहिल्या आहेत ! त्यात एकच गोष्ट असते ते म्हणजे एक माणूस अंधाऱ्या रात्रीतून रस्ता हरवतो व त्याला परग्रही जीव आपल्या सोबत नेतात ! खरे सांगू जर आपण परग्रही जीवांच्या दृष्टीने विचार केला तर मला या विषयात अजिबात स्वारस्य नसते ! कारण लाखो प्रकाशवर्षे प्रवास करून "पृथ्वी" वर आलेल्या परजीवी लोग फक्त एका माणसाला घेऊन जाणार नाही ! या कल्पनेत जरा सुद्धा दम नाही !

आता आपण येऊया परग्रही लोकांच्या अस्तित्वाच्या शक्यतेवर ! माझ्या मते तरी आपण याची पुढीलप्रमाणे विभागणे करू शकतो
१) ते आपल्यापेक्षा प्रगत नसतील
२) ते आपल्याहून अनेक पतीने प्रगत असतील

या दोन शक्यतांचा मी विचार का करतोय कारण १)" जर ते आपल्या एवढे प्रगत नसतील तर आपण पाठवलेले संदेश त्यांना पोचले असतील तरीसुद्धा ते ऐकू किवा पकडू शकणार नाही "( इंजीनीअरिंग मध्ये आम्ही याला Encoding -Decoding असे म्हणतो ).. त्यांच्यासाठी आपले संदेश असे असतील जसे आदिमानवांसाठी विमानाची कल्पना !
आता आपण दुसर्या शक्यतेकडे वळूया ..या नुसार जर का आपण असे संदेश पकडले तर आपल्याला त्यांची चाहूल नक्कीच लागेल ! परंतु हे करणे करणे तितकेसे सोपे ( तसेच सुरक्षित) नाही ! कारण आपण याची काहीही हमी देऊ शकत नाही कि आपल्या पृथ्वी वर आलेले अंतराळ यान व त्यातील प्रवासी हेय चांगल्या हेतूनेच आले असतील!

WOW सिग्नल

मग आता करायचे तरी काय .. ! या बाबतीतला एक चांगला किस्सा येथे सांगावासा वाटतो ! १६ ऑगस्ट १९७७ रोजी रात्री आकाश नियमित स्कॅन करताना आपल्या संदेशवाहक यंत्रणा ( SATELITES ) एक अजीबोगरीब सिग्नल सापडला.. असा प्रकारच्या संदेशफक्त परग्राहीच पाठवू शकत होते . या कॉम्पुटर ने हा ६ आकडी कोड एकत्र करून त्या कॉम्पुटर संचालकाने ने सर्वात प्रथम तोंडातून उद्गार काढले ( WOW ) आणि तेव्हा पासून याच नावाने हा सिग्नल मशहूर झाला ! खरे पाहता तर हा ( RADIO ACTIVE _ materials ) ने बनला होता .. म्हणूनच हा संदेश इतका प्रसिद्ध झाला.. दुसर्या दिवशी ज्या भागातून हा संदेश आलेला त्याची काटेकोर पणे पाहणी करण्यात आली..अनेकदा उत्तर देखील त्या भागात पाठवले गेले.. परंतु काहीच हाती लागले नाही !

एक गोष्ट मात्र नक्की कि आपण असे अनेक सिग्नल्स पाठवू परंतु त्याला पोहचे पर्यंत १००-२०० पप्रजाशवर्षचा काळ जरी लागला तरी सुद्धा आपल्याला काहीही फायदा होणार नाही.. कारण तोवर ती संस्कृती अजून अद्यावत झाली असेल..तेव्हा तर ते या सिग्नल कडे लक्षही देणार नाही.. आणि जर दिले..लक्ष तर त्यासाठी त्यांनी आपल्याला उत्तर देखील पाठवले तरी परत आपल्याला १००-२०० वर्षे थांबावे लागणार.. तेव्हढ्यात ती संस्कृती नष्ट देखील होऊ शकते ! आपण मानवानी सुद्धा अणुबॉम्ब बनवण्याची कला फार लवकर आत्मसात केली ! खरे तर त्या संस्कृतीच्या विनाशाला खरी सुरवात होतील जेव्हा त्यांना समजेल कि........... (E =Mc Square)

स्टेफन हौकिंग यांचा एक विचार - (माझा १ छोटा प्रयत्न )

जगातील प्रसिद्ध खगोलशास्त्री स्टीफन हौकिंग यांचे डोके हे कॉम्पुटर पेक्षा जलद चालते ! यांच्या एका सिद्धातंता नुसार जर परग्रही जीव अतिप्रगत असेल तर ते एक योजना बनवतील.. त्यांच्या सूर्य भोवती ते छोट्या छोट्या आरश्यांच्या उपकरणाचे एक मंडळ बनवतील जेणे करून संपूर्ण सूर्य हा त्या आरश्यांच्या आवरणाने झाकून सर्व उर्जा साठवली जाईल.. अश्या प्रकारे या उर्जेचे जर आपण ४ भागात समान विभागणी केली तर आपण विचार पण करू शकणार नाही अश्या प्रकारची उर्जा निर्मिती या प्रकल्पाने होईल.. जेणेकरून लांबचा पल्ला गाठण्य साठी आपल्याला आवश्यक असलेली उर्जा हे लोक अतिशय सहजतेने मिळतील.. त्या साठी गरज हवी फक्त उत्तम इंजीनीअरिंग ची त्याच प्रमाणे अद्यावत उपकरणांची.. मी देखील या विषयावर काही नोटस काढल्या होत्या त्याच आपल्या समोर ठेवत आहेत.. जर हा विचार खरा झाला तर परग्रहीना शोधण्याचे जटील काम हे ८०-८५ % सोपे होऊन जाईल! परंतु तरीसुद्धा आपला हा शोध चालूच राहणार आहे ! या पुढेही...पुढच्या लेखात ..!

रोखठोक - २

2011-11-18T01:30:00.000-08:00

सध्या मुंबई मध्ये जे काही चालू आहे ते बघून मनात चीड आली नाही तर नवलच ! गेल्या आठवड्यात ट्वीटर वर बसलेलो असताना " किनेन आणि रुबेन " या २ मित्रान बद्दल समजले.. अंधेरी येथे रात्री हे दोघे मित्र आपल्या मैत्रिणी सोबत जेवायला बाहेर गेले होते.. तेव्हा तेथे काही लोकांनी त्यांच्या मैत्रिणीला त्रास द्यायला सुरवात केली.. या दोघांनी याला विरोध करताच त्यांना अतिशय अमानुष रित्या चोप देऊन मारण्यात आले .. व याच जखमी अवस्थेत त्यांचे निधन झाले ! काय चालू आहे हे ? आपण पाकिस्तानात किवा अफगाणिस्तानात राहत आहोत का ? काही मिनिटे हे वाचून मन अवाकच झाले ! आम्ही मुंबईकर.. मी मुंबईकर म्हणणारे कुठे गेलेले तेव्हा ? त्या दोन मित्रांची मदत करायला कोणी कसे आले नाही ? जर मुंबईत सामान्य नागरिक सुरक्षित नाही तर मग आम्ही जायचे तरी कुठे ! खरेच आपण कसाब ला आंतरराष्टीय पातळीची सुरक्षा देऊ शकतो तर मग सामान्य माणसाला त्याच्या १ % पण सुरक्षा का नाही देऊ शकत ! सानिया -शोएब च्या लग्नाचे थेट प्रक्षेपण दाखवण्यासाठी जीवाचे रान करणाऱ्या "मीडिया" ने देखील याला फारसे महत्व दिले नाही ! परंतु अश्या वेळेस यांच्या मदतीला धावून आला आपला " ट्वीटर" ! त्या दिवसापासून " ट्वीटर" च्या #TAG मध्ये हा टॉपिक सर्वत्र दिसू लागला.. आणि काही अर्थाने का होईन सामान्य मुंबईकर याच्याशी जोडला गेला..!

यात आघाडीचा संगीतकार विशाल ददलानी ( विशाल शेखर या जोडीतला - रा वन चा संगीतकार) यासाठी जीवाचे रान करत होता " ट्वीटर" वर ! काही दिवसान पूर्वी बातमी वाचली कि या प्रकरणी काही लोकांना अतात्क झाली..आता खटला चालू आहे ..असो ! जाता जाता फक्त एवढेच सांगावेसे वाटते कि आपल्याला आपली मानसिकता काही प्रमाणात बदलायला हवी कारण उद्या "किनन - रुबेन" च्या जागी कोणीही असू शकते .. मी किवा तम्ही सुद्धा !

रोकठोक -१

2011-10-15T06:03:00.000-07:00

धर्मसुधारणा ?

आपल्या देशाच्या नशिबातच असे का झाले माहित नाही..परंतु आपल्या देशात अतिशय गंभीर त्याच प्रमाणे अनेक गुंतागुंती च्या समस्या आहेत! त्यातील एक म्हणजे आपला"धर्म" त्याच प्रमाणे "धर्माच्या नावाखाली होणारे अनेक प्रसंग " आज माझ्या या ब्लोग च्या माध्यमाने मी याच विषयावर हात घालत आहे!

एकदा महाविद्यालया मध्ये "धर्म" या विषयावर चर्चा चालू असतानाच मला या विषयावर लिखाण करायचे सुचले! मला माहित आहे काही लोकांना माझा हा लेख आवडणार नाही! पण जे मला कळले.. तसेच पटले आणि महत्वाचे म्हणजे शहानिशा करून योग्य वाटले तेच मी लिहित आहे!

मी स्वतः हिंदू धर्माचा आहे! मी आपल्या धर्माचा प्रसार + प्रचार करणाऱ्या काही संस्थांचे (माफ करा पण मी नाव घेऊ इच्छित नाही) उपक्रम पाहतो! आणि ते बघून मला खरेच खूप वाईट वाटते ! कारण धर्माचा प्रसाच्र तसेच प्रचार करण्या पेक्षा आपण या धर्मातल्या लोकांनी हिंदुना आज इथे बाटवले.. तसेच तिथे बाटवले..आज हा अन्याय केला..उद्या तो अन्याय करतील ह्याच बातम्या पाहतो! खरेच आपले हे वागणे कितपत बरोबर आहे!

याउलट आपल्याला आपल्या धर्मातील काही त्रुटी( ज्यांचा आपले विरोधक सतत समाचार घेतात तसेच तोंडसुख घेतात) त्या लवकरात लवकर सुधारायला पाहिजे ! आपला वेळ हा त्या गोष्टीत घालवला पाहिजे! नुसते अश्या बातम्या छापून काहीही होणार नाही! आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे आपण हे सगळे करून काय साध्य करतो ?

आज आपण अश्या बातम्या पाहतो कि या धर्मात ल्या लोकांनी असा अन्याय केला तसा अन्याय केला.. मग अश्या संघटना काही काळ मागे वूल का पाहत नाही.. कि हिंदुनीच हिंदुंवर कसा अन्याय केला ते ? "मनु स्मृती " हा ग्रंथ एवढ्या लवकर विसरलात ?

" माणुसकी " या शब्दाचा जेथून अंत होतो त्याचप्रमाणे "जातीव्यवस्था " या गोष्टीची सुरवात होते तोच हा ग्रंथ! खरेच या ग्रंथात किती अमानुष अश्या गोष्टी दिल्या होत्या ! आज च्या जमान्यातल्या लोकांना सांगितले तर लोकांना विश्वास वाटणार नाही! तरी एक आवर्जून सांगतो! "मनु स्मृती " मध्ये लिहिल्याप्रमाणे "अस्पुष्य" लोकांना "संस्कृत" भाषा शिकण्याची परवानगी नव्हती ! जर ती कोणी शिकलीच तर त्याच्या कानात शिशाचा तप्त रस ओतावा किवा त्याची जीभ कापावी असा "अतिशय सोपा" उपाय कर्मठ हिंदूंच्या आवडत्या ग्रंथात म्हणजेच "मनु स्मृती " मध्ये लिहिलेय ! पहा आपल्याच ग्रंथात काय लिहिलेय आणि आपण धर्म सुधारणा तसेच धर्म प्रचारासाठी हाहाकार करतो! प्रसंगी "बॉम्बस्फोट" सुद्धा!

धर्माच्या नावाखाली इतकी बोंबाबोंब करणारे लोक स्वतःच्या धर्माची चूक कबूल करणार का ? अन्य कोणत्याही धर्म मधेय पहा जातीव्यवस्था आपल्या धर्म सारखी नाही आहे! मग जर एखाद्या व्यक्तीवर त्या धर्मात अन्याय होत असेल ( त्याचा माणूस म्हणून जगण्याचा अधिकारच नसेल) तर मग तो का नाही जाणार दुसर्याच्या धर्मात ! म्हणून मला स्वतःला असे वाटते कि आपल्या धर्मातल्या लोकांनी उगाच असे काही उपक्रम चालवण्या पेक्षा आधी स्वतःच्या धर्म कडे लक्ष्य द्यावे! कि जगातला सगळ्यात महान धर्म म्हन्रार्या हिंदू धर्मात गेली १५० वर्षे काय होत होते आणि काय सुधारायला पाहिजे हे जरूर पाहावे!

मी आंबेडकरवादी मुळीच नाही! ना मी दलितांची बाजू घेतोय ना हिंदूंची ! धर्माचा खरा प्रसार व्हाव्हा असे वाटत असेल तर या गोष्टी कडे पुन्हा एकदा विचार करायला शिकले पाहिजे! असे कर्मठ वागल्याने आपण धर्माचा प्रसार नाही तर बदनामी करत आहोत! खरेतर आपल्याला दुसर्या धर्मात ल्या लोकांशी मनमोकळे पाने वागले पाहिजे! आपण १ पाऊल पुढे आलो तरच ते सुद्धा येतील ना! उगाच माझाच धर्म महान.माझाच धर्म मोठा..इतरांचा धर्म लहान हे बोलणे अतिशय चुकीचे आहे! काही जण भारताला हिंदुस्थान म्हणतात ! ते सारासार चुकीचे आहे! संविधान निर्मिती पूर्वी जर कोणी म्हणत असेल तर गोष्ट वेगळी आहे! परंतु आज भारताने "संविधान" चा स्वीकार केला आहे! यात स्पष्टपणे लिहिले आहे कि भारत "धर्मनिरपेक्ष" देश आहे! आपल्या धर्मातल्या संघटनांनी हिंदुस्थान लिहिल्याने काय भारत हिंदुस्थान होणार नाही! लोकांना असे वाटते कि असे केल्याने आम्ही धर्माची सेवा करतोय ..प्रसार करतोय! खरेतर अश्याने धर्माची बदनामी होतेय !

हा तर फक्त एक भाग होता ! मला सांगा आपल्याच धर्मात इतके मतभेद असताना आपण धर्म प्रचार कडे वळावे कि धर्म सुधारणे कडे !अजून एक गोष्ट मला खटकते हिंसाचार तसेच बॉम्बस्फोट ने खरेच हिंदूंचे प्रश्न सुटणार आहेत काय? मी गांधी वादी नाही! परंतु मला विनाकारण हिसा मुळीच आवडत नाही! इतर धर्मीय लोकांनी हिंदू "धर्म सुधारणा " करणाऱ्या लोकांचे मुखपत्र वाचून पाहावे! त्यात आपल्या धर्म बद्दल कमी तसेच दुसर्यांच्या धर्मात ल्या लोकांनी हिंदुंवर असे केले तसे केले हेच असते! आपल्या धर्मातील काही धर्म ग्रंथांचा अभ्यास केल्यावर मला आपल्या धर्मातील काही "खोट्या " गोष्टीन बद्दल सुद्धा कळले! ते सुद्धा मी लवकरच येथे पोस्ट करीन! मला खात्री आहे खुपश्या लोकांना ही पोस्ट आवडली नसणार! त्याच वरून मला समजते कि आपल्या धर्माच्या लोकां मध्ये विचार सुधारण्याची खरेच किती गरज आहे! नुसता धर्माचा प्रासार करण्या पेक्षा आपण धर्मात सुधारणा करून "माणुसकी" हाच सर्वात मोठा धर्म आहे याचा प्रचार करायला हवा!

लालबाग चा राजा - 2011

2011-09-25T04:52:00.000-07:00

चिंचपोकळीचा चिंतामणी
श्री गणेशाय नमः !
दरवर्षी प्रमाणे गणपती उत्सवाची मी आतुरतेने वाट बघत होतो ! कारण या कालावधीत आपल्या ब्लॉग चा वाढदिवस असतो ! होय.. आपला ब्लॉग आता चक्क २ वर्षाचा झाला आहे ! २ वर्ष पूर्वी गणेश उत्सवात अगदी टाइम पास करत करत छोट्याश्या खोलीत सुरु केलेल्या या उपक्रमाचे आज ६००० हून जास्त भेटी आहेत ! या ब्लॉग ची सुरवात केली होती ती लालबाग च्या राजा च्या पोस्ट ने ! दरवर्षी प्रमाणे या वर्षी देखील ही परंपरा कायम ठेवत आहे ! लालबाग च्या राजा च्या भेटीचा हा संक्षेप्त वृतांत !

राजा चे पहिले मुखदर्शन !
या वर्षी आमच्या लालबाग च्या राजाला जाणारी काही जुनी मंडळी आली नव्हती .. तसेच १-२ नवीन मंडळी देखील आली ! ( ब्लॉग च्या पहिल्या पोस्ट मधेय उल्लेख केलेला विकास या वेळेस मात्र आला :D ) आम्ही मजल दरमजल करीत १-१ ट्रेन सोडत सोडत अगदी आरामात करी रोड स्टेशन वर उतरलो ! सर्व प्रथम " चिंचपोकळीचा चिंतामणी " पहावयास गेलो.. करी रोड स्टेशन च्या दगडी पायर्या उतरल्या कि समोरच आपल्याला हा गणपती बाप्पा दिसून येतो !

रांगेत उभे असलेले !

त्याला नमस्कार करून आता आम्ही प्रत्यक्ष लाल्नाघ ला जाऊ लागलो होतो.. मधेय विविध खाण्याच्या पदार्थांच्या गाड्या दिसत होत्या ! मोह आवरून आम्ही चालत होतो ! आता आम्ही मुख दर्शनाच्या रांगेत शिरलो होतो ! गेल्या वर्षी सारखी चूक आता या वर्षी आम्ही मात्र गेली नाही ! गेल्या वर्षी आम्ही चुकीचं रांगेत शिरून मागे परत फिरलो होतो .. तसेच तडक घरी जायचा निर्णय घेतला होता ! परंतु देवावार्चाय भक्षी मुले आम्ही माघारी फिरलो परत मुख दर्शनाच्या रांगेत शिरलो आणि दर्शन घेतले ! अर्थात या वेळेस मात्र असे काहीही झाले नाही ! गेल्या वर्षी प्रमाणे या वेळेस सुद्धा आम्ही डोक्यावर "रंगीत शिंगे" घातली होती..! आता एका पाठोपाठ एक करत करत आम्ही एक -एक रंग सोडत चाललो होतो ! आता आम्ही मुख्य प्रवेशद्वारापाशी प्रवेश केला ! आणि मला राजाचाची पहिली वाहिली झलक दिसली ! काय सांगू.. माझ्या मनातले सगळे सगळे काही संपले! माझी विचार करण्याची ताकदच जणू सुन्न झाली होती ! इतके विलोभनीय दृश्य होते ते !

साक्षात राजा !
दरवषी प्रमाणे लालबाग चा राजा या वर्षी सुद्धा मस्त दिसत ओत ! शेवटी राजाच तो आपला :) .. अश्या प्राकडे आम्ही बाप्पाचे दर्शन पूर्ण केले .. मला शक्य तितक्या जवळून तसेच शक्य तितके फोटोस काढून घायचे होते ! ते झाल्यावर आम्ही बाहेर आलो ! तहानलेल्या व्यक्तीला अचानक पणे पाणी मिळाल्यावर त्याची हालत कशी होते ? तशी आता आमची अवस्था झालेली ! आणि आता आम्ही मोर्चा वालाल्वा तडक "पेटपूजे" कडे !
दर्शन घेतल्या नंतर ची मुद्रा :)

लालबाग ला एवढ्या गर्दीत सुद्धा आम्हाला खायला चांगले हॉटेल मिळाले .. आत जाऊन बघतो तर फक्त पाव भाजी मिळेल असे कळले.. लगेच ओर्देर दिली तसेच तव मारला ! आमची पहिली ट्रेन ४:०७ ची होती ( कसारा ) आता वाजले होते ३:१५ ..! म्हणजे आम्हाला अजून ४५ मिनिटे तरी काहीतरी टाइम पास करावयाचा होता तर ! आणि आता आम्ही अजून एक गणपती बघितला .. आणि मग सरळ पहिली गाडी पकडून घरी गेलो !

घरी जाताना मनात असा विचार आला.. कि आज तर आपल्या ब्लॉग चा २ रा वाढदिवस आहे ! घरी गेल्यावर जरूर ब्लॉग लिहीन असा विचार करत करत मी आता निद्राधीन होऊ लागलो होतो ! :):):):):):):)

चक दे !

2011-08-30T11:01:00.000-07:00

चक दे !

ते आमचे स्वामी विवेकानंद पॉलीटेकनिक मधले शेवटचे वर्ष होते ! आमचे कोलेज चे फेस्ट " संस्कृती" एव्हाना सुरु झाले होते ! तेव्हढ्यात आम्ह्चे " स्पोर्ट्स " सुरु झाले होते ! आणि शेवटच्या वर्षाला असल्याने मी देखील यात भाग घेतला होता ..! प्रत्येक मुलाचे स्वप्न असते के त्याच्या संघाने क्रिकेट चा सामना जिंकावा..! कमीत कमी अंतिम फेरीत तरी नेऊन जावा ..! असेच स्वप्न उराशी घेऊन आमची इंजिनीरिंग ची शाखा मैदानात उतरली होती ! शेवटचे वर्ष असल्याकारणाने सर्वच जण अगदी जीव तोडून खेळत होते..! आमचा संघ बघून आम्हाला खात्री होती की आम्ही कमीत कमी (finals ) मधेय नक्कीच येऊ ! अन घात झाला .. आम्ही पहिल्या फेरीतच साखळी सामन्यात गारद झालो! स्वप्न भंग पावले! मी स्वतःच्या डोळ्यांनी पराभव पहिला.! शेवट चे वर्ष असल्याने आता रिकाम्या हाताने घरी जावे लागणार असेच वाटत होते ! ३ वर्षाची आराधना व्यर्थ गेली ! आणि नकळत डोळ्यातून गंगा जमुना वाहू लागल्या !

स्वप्न !

उद्विग्न अश्या मनस्थितीत मी बसलो होतो .. ! मला स्पष्ट दिसत होते .. कि ३ वर्षात आपण क्रिकेट मध्ये काहीच करू शकलो नाही ! आता आयुष्यभर आपल्याला हेच कटू सत्य घेऊन चालावेच लागणार ! तेव्हा अचानक आम्ही बसत असलेल्या जागेवर ( so called pavalian!) काही मुलीना मी क्रिकेट खेळताना मी बघीतले! नीट पहिले तेव्हा कळले कि त्या आमच्याच वर्गातल्या मुली होत्या ! आणि हे देखील कळले कि २ तासांनी आमच्या मुलींच्या संघाचा क्रिकेट सामना आहे ! आशेचे किरण माझ्या डोळ्यात चमकू लागले होते !

जिंकायची आशा !

वास्तविक मुलींच्या क्रिकेट संघाची हलत मुलांच्या संघ पेक्षा खराब ( म्हणजे अगदीच खराब) होती ! कारण धड संघ जागेवर नव्हता.. गेल्या २ वर्षापासून पहिल्या सामन्याला हरायची परंपरा आम्ही कायम ठेवली होती ! :)
आता सगळ्या संघाला बोलावण्यास मी एका मुलीला सांगितले.. ! कोणास ठाऊक कसे पण ५-१० मिनटात सगळा संघ हजर झाला ! आणि मग मी त्यांना शेवटच्या वर्षाचे महत्व सांगितले.. की हे शेवटचे वर्ष आहे ..! आपल्याला चांगल्यात चांगल्या आठवणी घेऊन जायचे आहे ! त्यांना मी मला साथ देण्याची विनंती केली व त्यांना अंतिम फेरीत नेण्याचे स्वप्न दाखवले !

नियोजन !

सरावाला सुरवात झाली होती !माझ्याकडे खूप कमी वेळ होता ! देवाने मला अजून एक संधी दिली होती..त्याचा पुरेपूर फायदा कसा उचलू हाच विचार मी करत होतो ! आणि असे करत करत मी माझी मैत्रीण " करिष्मा" हिला संघाची जवाबदारी दिली! करिष्मा एक उत्तम खेळाडू होती.. सर्वात महत्वाचे म्हणजे करिष्मा मधेय अतिशय उत्तम नेतृत्व गुण आहेत जे मी हेरले होते ! आणि तिच्यात संघाला बांधून ठेवण्याची क्षमता होती ! अश्या प्रकारे प्रतेय्काला त्याच्या त्याच्या योग्यते प्रमाणे मी संघात क्रमवारी दिली ! आणि बघता बघता पहा सामना झाला :D

आणि खरेच "करिष्मा" झाला !

पहिला सामना होता आमच्या पेक्षा लहान (इलेक्ट्रोनिक्स ) बरोबर ..ज्यांच्या बरोबर आम्ही पाठच्या वर्षी हरलो होतो ! आणि आम्ही नाणेफेक जिंकले .. मी सांगितल्या प्रमाणे करिश्माने प्रथम फलंदाजी चा निर्णय घेतला ! आणि काय सांगू काही तासांपूर्वी हर्लेल्यात जमा असलेल्या माझ्या संघाने दमदार सुरवात केली .. आमची सलामीची फलंदाज भावना ने तर तडक अर्धशतक ठोकले.. (मी सर्व आकडेवारी \ चुका \ दुरुस्त्या लिहून ठेवत होतो) भावनाने तडक ५४ धावा केल्या आणि करिष्मा देखील एका बाजूने किल्ला लढवत होती ! अश्या प्रकारे आम्ही ६ षटकात 72 धावांचे आव्हान समोरच्या संघाला दिले! मी मनोमन खुश होत होतो आणि प्राथना करत होतो ! आणि हळू हळू एक एक षटक जात होते.. आम्ही विजयाचं जवळ येत होतो.. आणि तो स्खन आला ! आम्ही हिंक्लो! होय आम्ही जिंकलो! २५ धावांनी ! प्रथमच विजय ! ३ वर्षातील पहिला विजय ! आणि आम्ही सार्वजन मी व आमच्या १५ मुली मैदानावर बेफाम नाचायला लागलो! जे मुलांनी ३ वर्षात नाही केले ते आम्ही करून दाखवले ! आणि अश्या प्रकारे श्री गणेशा आम्ही केला :D

स्वप्नाजवळ वाटचाल !

दुसरा सामना उपांत्य फेरी साठी होता . हा सामना आमचं बरोबरी च्या ( कॉम्पुटर ) शाखे बरोबर होता ! हा सामना काही चुर्सीचा मुळीच झाला नाही ! आम्ही नाणेफेक हरलो.. आणि आम्ही प्रथम गोलंदाजी केली! आणि...आज अपेक्षा भंग झाला..! आमची गोलंदाजी आज अतिशय सुमार होत होती.. मी करिश्माला जास्तीत जास्त प्रयोग करण्यास सांगितले होते ..कारण आम्ह इपाहीला सामना मित्या फरकाने जिंकलो होतो..आमची गोलंदाजी अतिशय सुमार झाली तरी कोणास ठाऊक आमचं समोरच्या संघाला जास्त धावा काढता आल्या नाही जेमतेम ३९ धावांवर त्यांचा डाव आटोपला ! आणि या वेळेस मी सांगितल्या प्रमाणे आम्ही प्रयोग करून बघितले नेहा आणि करिश्माला पाठवले.. आणि नेहा चमकली.. तिने उत्तम खेळ केला.. आणि काही चांगले फटके मारून सामना एकहाती जिंकावला..! आणि आमचे उपांत्य फेरीचे दरवाजे उघडले!

परिश्रम

कालच्या अनुभव वरून मी सर्वाना सकाळी लवकर बोलावले .. आणि सर्वाना खूप काही बारकावे समजावून सांगितले! त्यांच्या कडून खूप मेहनत करून घेतली.. अन्य टवाळ मुल जवळ येत आणि आमच्या या सरावाचं कार्यक्रमास बघून हसत ! मला त्यांची कीव येत असे! आमची सगळ्यात कमजोर बाजू गोलंदाजी आणि क्षेत्र रक्षण मी बर्या पैकी सुधारून घेतल्या होत्या ! आज उपांत्य सामना होता ! त्पुर्वी आम्ही एकत्र भोजन केले .. खरेच हसत खेळत तसेच आजच्या संन्या साठी प्राथना करत आम्ही त्या क्षणाची वाद बघत होतो !

उपांत्य सामना..!

नाणेफेक झाली.. आणि नशिबाने आम्ही नाणेफेक जिंकलो. पहिली फलंदाजी घेतली.. आजचा सामना ( इलेक्ट्रोनिक्स - वीडीओ इंजिनीरिंग ) बरोबर होता.. नानेफेकेचा कौल आमच्या बाजूने लावल्याबद्दल देवाचे आभार मानले! आणि सामना सुरु झाला ! आमची स्टार फलंदाज भावना चौकार सत्कार खेचत होती.. असे वाटत होते आज तिला रोखणे कठीण आहे ! करिष्मा चांगला खेळ करत होती! अन घात झाला करिष्मा धावबाद झाली! परतू तिची जागा लगेच नेहा ने घेतली आणि बघता बघता भावना चे अर्धशतक पुन झाले.. आणि तिचे ६६ रुंस झाले आणि सामना संपला.! आता त्यांची फलंदाजी होती.. गोलंदाजी ठीक ठाक झाली! अखेच्या षटकात १८ धावा जिंकायला हव्या होत्या ! कोणीही धजेना अखेरचे षटक टाकायला..मी हळूच करिश्माला इशारा केला की तू टाक.
पहिला चेंडू - निर्धाव.. सर्व जण आनंदले.. आता ५ चेंडूत १८ धावा हव्या होत्या.. आणि दुसरा चेंडू तडक सीमारेषा ओलांडून गेला ! होय तो एक षटकार होता! मी मैदानातून ओरडून फीलडिंग बद्दल सांगत होतो संघाला ! तिसरा चेंडू करिश्माने थोडासा आखूड टाकला ( बहुदा मी तिला बोललेलो की गोलंदाजीत विविधता ठेव ) आणि काय चमत्कार ! तिने चक्क बळी घेतला होता ! आता पुढील फलंदाजावर याचा नक्की परिणाम होणार हे मला दिसत होते ! ३ चेंडू १२ धावा..आणि हा चेंडू देखील करिश्माने निर्धाव टाकला ! मला आजू आठवते हा चेंडू टाकल्या नंतर तिच्या व बाकीच्यांच्या चेहऱ्यावरचे हास्य !
आता २ चेंडू १२ धावा.. करिष्मा पुन्हा आखूड टप्प्याचा चेंडू टाकू पाहत होती. तेव्हढ्यात फलंदाजाने जोरात चेंडू खेचला.. आणि तो ....षटकार गेला..! काही वेळा पूर्वी स्थिर असलेले आम्ही आता पुन्हा धाकधूक सुरु होती! काय टाकू कसा टाकू हा विचार करिष्मा करत होती ! मी तिला तिथून बोललो..आरामात.. नीट टाक..घाबरू नकोस..आता १ चेंडूत ६ धाव हव्या होत्या आणि करिश्माने चेंडू सोडला ! आता काय होणार! १ चेंडू आमच्या अंतिम फेरीचं स्वप्नाच्या आड येत होता.. आणि फलंदाजाने चेंडू जोरात तडकावला आणि तो सीमारेषेच्या जवळ फोच्ला.. मला वाटले की आता हा षटकार जाणार किवा कॅच तरी पकडणार.. परुंतु सीमा रेशेवार्च्च्या मुलीने कॅच पकडला नाही ! परंतु षटकार सुद्धा जाऊ दिला नाही तिने जोरात चेंडू करिष्मा कडे फेकला.. आणि आम्ही चक्क ३ धावांनी सामना जिंकलो!
माझे व माझ्या संघाचे अंतिम फेरीत पोचण्याचे स्वप्न पूर्ण झाले ! आमचा आनंद गगनात मावेनासच झाला होता ..! काही काळ त्या आनंदात सामावून मी सर्वकाही विसरून गेलो होतो ..

देशासाठी १ तास आहे का ?

2011-08-21T01:26:00.000-07:00

देशासाठी १ तास आहे का ?

आज देशभर आपण आण्णा हजारे यांना दिलेला पाठींबा पाहताच आहोत ! आता आपल्याला सुद्धा या लढ्यात भाग घायची संधी चालून आली आहे ! मुंबईतल्या मुंबईत राहूनसुद्धा आपण दिल्लीत असलेल्या आण्णा हजारे यांनापाठींबा देऊ शकतो !

कार्यक्रमाची माहिती

आज सायंकाळी ६ ते ७ च्या दरम्यान पवाई येथे १ मोर्चा काढण्यात येत आहे ! अहिंसक अश्या या मोर्च्यात आपण लक्षणीय संखेय्त सहभागी व्हावे ! याब्बद्ल ची माहित पुढील प्रमणे आपणास उपलब्ध करून देत आहोत..अन्सा इंडसट्री येथे उद्योगपती असलेले श्री जगजीत सिंग काहलोन यांनी या कार्यक्रमाचे आयोजन केले आहे .. त्यासाठी या कार्यक्रमाच्या संदर्भात माहिती साठी कृपया " ९३२३००४५६५" या क्रमाकावर संपर्क साधावा..तसेच कार्यक्रमाची जागा तसेच इतर माहिती वरील छायाचित्रात दिलेली आहे !
जगजीत सिंग काहलोन हे भ्रष्टाचार विरोधी लढ्यात अग्रेसर आहेत.. तसेच त्यांनी पालिकेतील भ्रष्टाचाराची अनेक प्रकरणे उघडकीस आणली आहेत .. नुकतेच त्यांही पालिकेत ४ अधिकार्यांना लाच घेताना पकडून दिले होते..!
तर आपल्या उत्स्फूर्त प्रतिसाद लाभावा हीच विनंती !
आपण रविवारी . सुट्टीच्या दिवशी आपल्या देशाला कमीत कमी १ तास तरी देऊ शकतो!

अमृता सारखे अमृतसर - ३ ( वाघा बॉरडर )

2011-07-30T00:16:00.000-07:00

अमृता सारखे अमृतसर - ३ ( वाघा बॉरडर )

आज आम्ही जाणार होतो अमृतसर पासून अवघ्या काही किलोमीटर अंतरावर असणार्या " वाघा बोर्डर" ला ! प्रत्यक्ष पाकिस्तान ! आजवर भारतात अनेक ठिकाणी फिरलो परंतु पाकिस्तान बघण्याची ( लांबून का होईनात) संधी मला मिळणार होती ! त्याचा मी पुरेपूर उपयोग करून घेणार होतो ! काय माहित परत कधी पहावयास मिळेल! आम्ही तेथे ( तसेच सुवर्ण मंदिरात ) जाण्यासाठी गाडी बुक केली होती ! यात आमच्या गाडी चा चालक "सुख" हा अतिशय मनमौजी तसेच उत्तर प्रकारे गाडी चालवण्यात माहीर असा होता ! वास्तविक तो त्याच्या स्वतःच्या व्यवसायाचा मालक होता .. परंतु माझा मित्र जसजीत च्या नात्यातला असल्याने तो आम्हाला अमृतसर फिरवण्यास आला ! त्याची तवेरा गाडी होती !
मधील प्रसिद्ध असा कुलचा !
अमृतसर मधील गोल्डन टेम्पल . दुर्ग्याना टेम्पल तसेच जालियानवाला बाग बघून आम्ही सगळ्यांनी मनसोक्त शॉपिंग केली.. तेथील प्रसिद्ध अश्या "कुलच्या" वर ताव मारला ! तसेच आता आम्ही बोर्डर कडे निघणार होतो ! जी.टी रोड ( ग्रांड ट्रंक ) आम्हास लागला होता ! अतिशय सुंदर रस्ता आहे .. हा पाहिल्यावर मुंबई पुणा एक्स्प्रेस हायवे चीच आठवण आल्या खेरीज राहत नाही !

वाघ प्रवेशद्वार( पाकिस्तान काही मीटर दूर)
आता हळू हळू फलक दिसू लागले होते वाघा २२किलोमीटर...वाघा १९किलोमीटर... वाघा १२किलोमीटर... आणि मग वाघा चे बोर्ड जाऊन चक्क " लाहोर २२किलोमीटर" असे बोर्ड लागायला सुरवात झाली ! इथे एक गोष्ट नमूद करावीशी वाटते.. अमृतसर पासून वाघाचे जेव्हढे अंतर आहे तेव्हडेच लाहोर पासून वाघा चे आहे ! आता आम्ही भारताच्या शेवटच्या स्टेशन कडे आलो ! " अटारी " भारताची शेवटची हद्द ! जिथवर भारताची रेल्वे जाते! गम्मत म्हणजे "वाघा " रेल्वे स्टेशन हे पाकिस्तानात आहे ! म्हणून भारताची शेवटची हद्द म्हणजे " अटारी" स्टेशन ( गदर चित्रपट मध्ये देखील अमिषा पटेल याच स्थानकावर सनी देओल ला भेटते ! ) तिथून आम्ही वाघा बोर्डर च्या प्रवेशद्वार पाशी आलो !
प्रत्यक्ष बॉरडरवर !

३ वाजले होते आणि गेट ५ वाजता उघडणार होते॥ मग आम्ही आसपास चा परिसर पहिला.. मला जितके शक्य होईल तितके डोळ्यात साठवून घेत होतो ! तिकडे आम्ही "अमिर्चंद" नावाच्या हॉटेल मालकाच्या हॉटेल मधेय जेवलो.. मी पैसे देत असताना त्याचं कडे १ विलक्षण गोष्ट बघितली ती म्हणजे "पाकिस्तान ची नोट"! आपल्या नोटे च्या संग्रहात ठेवावी म्हणून मी ती चक्क ५० रुपयांना विकत घेतली ! आता ५ वाजले होते॥
पाकिस्तानी नोट !
माणसांची तुडुंब गर्दीतून आम्ही चालले होतो ! पंजाब पोलीस जागो जागी दिसत होते ! त्यात माझे मित्र जगदीप आणि जसजीत हे मस्ती करत होते.. आणि त्या गर्दीतून वाट काढीत आम्ही वागा बोर्डर च्या प्रवेशद्वार पाशी पोचलो ! तितक्यात तेथे बहुचर्चित " लाहोर बस" आली आणि गेली ! आता आवर चढू लागलो होतो आणि ..आणि.. मला पाकिस्तान दिसला !
भारतातील गर्दी( डावीकडील) व पाकिस्तानातील गर्दी(उजवीकडे )

खरेच काही म्हणजे काहीच फरक नव्हता इथल्या आणि तिथल्या भूमीत माणसे सारखी त्यांचा दिसणे .. कपडे रस्ते मोटारी पोशाख सगळे काही सारखे ! फक्त मनात दुरावा ! आणि अश्या वातावरणात आम्ही पोचलो ! जवळ जवळ १०ते २० हजार माणसे वाघा बोर्डर ला आली असतील भारताच्या बाजूने .. तर पाकिस्तान च्या बाजूला १०० -१५० माणसेच दिसत होती ! संध्याकाळच्या परेडला तिथे फारसा उत्साह दिसत नव्हता ! तसेच आता देशभक्ती पर गाणी सुउरू झाली होती दोन्ही बाजूला !
प्रत्यक्ष पाकिस्तान!
भारत झिंदाबाद .. पाकिस्तान झिंदाबाद असे एकमेकांच्या बाजूचे लोक ओरडत होते ! खरेच माझे लक्ष्य होते कि वाघा पलीकडे जास्तीत जास्त पाकिस्तान डोळ्यात सामावून घ्यावा ! तीठेय ४५ अंश तापमान होते अश्या गर्मीत ६:३० ला परेड सुरु झाली ! परेड मधेय सेनेचे जवान हे कसरती करत ..! तसेच तेथील गेट जोर जोरात आपटत असत ! आणि नंतर हेच सगळे काही पाकिस्तान च्या बाजूने देखील होत असे ! मला एका गोष्ट्चे कुतूहल वाटले पाकिस्तान आज पर्यंत एकही लढाई जिंकला नाही मग ते देशभक्ती पर गीत कसे म्हणत असतील!

प्रत्यक्ष पाकिस्तान!
हा खोडकर विचार मनात आणत बाजूला नजर फिरली आता भारताचा एक सैनिक पाकिस्तानात गेला आणि पाकिस्तानचा एक भारतात आला त्याने दोन्ही झेन्द्याना प्रणाम केला आणि एकमेकांनी झेंडा खाली काढला ! अश्या प्रकारे हा कार्यक्रम संपला ! अश्या प्रकारे हा कार्यक्रम पार पडला !
भारतात आपले स्वागत आहे !

परत येताना आम्ही जी।टी. रोड वरून अतिशय सुसाट वेगाने येत होतो॥ आमचा चालक सुख हा आपले गाडी चालवण्याचे कौशल्य आम्हास दाखवत होता ! जाता जाता मी तिथून पाकिस्तानातून भारतात आणलेला एक दगड या सहलीची आठवण म्हणून घेतला !गाडीत बसून विचार करत होतो की फक्त एका दिवसात पार पडलेली आमची हि सहल अतिशय यशस्वी झाली तसेच आता दुसर्या दिवशी हिमाचल प्रदेश मला खुणावत होते :) :)
हिमाचल कि ओर !
वाघा बोर्डर विषयी
१) भारताचा एक शिवाई पाकिस्तानात जातो तसेच तिकडचा इकडे येतो !
२) वाघा बोर्डर ला तिकीट नाही
३) ६:३० ला कार्यक्रम सुरु होतो !
४) शिवीगाळ ( पाकिस्तान बद्दल) करण्यास मना आहे !
५) १४ ऑगस्ट ला आपल्याला ( भारतातील लोकांना ) एका ठराविक अंतरा पर्यंत ( बहुदा कस्टम ची चौकी) पाकिस्तानात जाता येते !
६) आता तर उच्च हुद्द्या वरील दोन्ही कडेचे अधिकारी बिनदिक्कत कधीही बोर्डर पार ये-जा करतात !
७) २६-११ च्या नंतर निर्माण झालेल्या कटू संबंध नंतरही दोन्ही देशांची आयात निर्यात "वाघा " बोर्डर वरून सुरु आहे ( मी आणलेला दगड ! )
८) वाघा बोडेर हि बरतात असली तरी स्टेशन हे पाकिस्तानात आहे !
९) वाघा बोर्डर वर भारताची सीमा १८०अन्श आहे ( पहा गुगल अर्थ किवा पंजाब चा नकाशा )
१० ) जी टी रोड ची हद्द वाघा ला संपते ( भारत ) आणि वाघा ( पाकिस्तान पासून) चालू होते ते पुढे लाहोर पर्यंत!
११) वाघा बोर्डर ला च भारताचे शेवटचे पोस्ट ऑफीस आहे ( अटारी पोस्ट ऑफीस )

मी न माझा !

2011-07-14T11:05:00.000-07:00

मी न माझा !

ब्लॉग वर ललित लेखन करत असताना .. अचानक कविता करावीशी वाटली.. कागद पेन हाताशी घेतले आणि चक्क माझ्या सारख्या अरसिक व्यक्तीने पहिल्याच प्रयत्नात ४ ओळि लिहिल्या !

तुला समजणे खरेच कठीण आहे
पण तुझ्यात हरवणे सोपे आहे

तुला पाहताना वेडा वेडा होतो
काय माहित का , तुझे काम हसत हसत करतो

खूप झाले , ठरवले एके दिवशी सांगीन तुला
कोणाची वाढ बधत असलेले पाहिले तुला
तितक्यात तूच सांगितले त्याच्या बद्दल
तेव्हा वाटले घडवतो त्याला चांगीच अद्दल

वाटले आता सगळे संपले !
तिच्यात वेडा होऊन जणू माझे आयुष्याच संपले !

इतक्यात बस स्टोप वर नवीन मुलगी आली
तिच्या पाठी वेडा होण्याची... तयारी सुरु झाली :-)

मुंबईत तीन ठिकाणी स्फोट

2011-07-13T07:20:00.001-07:00

मुंबईत तीन ठिकाणी स्फोट

मुंबईतल्या झवेरी बाजारातल्या धनजी स्ट्रीटवर स्फोट झालाय, पण हा नेमका स्फोट कशाचा आहे हे स्पष्ट झालेलं नाही. या स्फोटात १२ जण जखमी झाले असल्याचंही सांगण्यात येतंय. अग्निशमनदलाच्या गाड्या घटनास्थळी रवाना झाल्याची माहिती अग्निशमन दलानं दिली आहे.

हा स्फोट ऑफिसातल्या एसीचाही असू शकतो अशी शक्यताही पोलिसांनी वर्तवली आहे. पण अजूनही या वृत्ताला कुणीही दुजोरा दिलेला नाही.स्फोटाची कारणं अजून स्पष्ट झालेली नाहीत.
संध्याकाळची वेळ असल्यानं झवेरी बाजारातील खाऊ गल्ली हा भाग अरूंद असल्यानं नुकसानीची भीती व्यक्त केली जातेय.

गिरगांवमधील ओपेरा हाऊसजवळही स्फोटाची माहिती

गिरगांवमधील ओपेरा हाऊसजवळही स्फोट झाल्याची बातमी समोर येतेय. परिसरातील लोकांनी मोठ्या आवाजांची माहिती कळवली आहे.
दादरमध्येही टॅक्सीत स्फोट
दादरमध्येही कबुतरखान्याजवळ टॅक्सीत स्फोट झाला असल्याचं सांगण्यात येतंय. डी सिल्वा हायस्कूलच्या जवळ टॅक्सीत हा स्फोट झाला असल्याचं सांगण्यात येतंय.

( With the help of Star Majha )

अमृता सारखे अमृतसर :) :) - २

2011-07-12T12:18:00.000-07:00

अमृता सारखे अमृतसर :) :) - २

शहीद उधम सिंग

आज आपण बोलणार आहोत जालियानवाला बाग बद्दल . असा भारतीय आपणास शोधूनही सापडणार नाही ज्याला या घटने बद्दल काहीही माहिती नाही ! खरेच किती क्रूर घटना होती ! कशी घडली असेल..? कसे त्या शिपायांच्या बाहूत निष्पापांना मारण्याचे बळ आले असेल ! खरेच ..आज आपण त्या घटनेला भारतीय इतिहासातील सर्वात काळा दिवस मानतो..! आमच्या नशिबाने आम्हास या पवित्र अशा जालियानवाला बागेत जाण्याची संधी चालून आली ! या संधीचे मला खरेच सोने करून घ्यायचे होते !

हीच ती जालियानवाला बाग
मागील लेख प्रमाणे सुवर्ण मंदिरा ची भेट घेऊन झाल्यानंतर आम्ही ठरल्या प्रमाणे जालियानवाला बागे कडे निघालो! सुवर्ण मंदिरा पासून २ मिनीटाचा रस्ता आपणास जालियानवाला बागे कडे घेऊन जातो ! इथे प्रवेश करण्या साठी मेटल डीटेकटर ची व्यवस्था केली आहे पण ते चालू स्थितीत नाही.. इथून आत गेल्यावर आपल्याला १ चिंचोळीशी गल्ली लागते .. खरेच खूप छोटीशी आहे हे गल्ली इथेय पोहोचल्यावर आपणास माहिती फाकल दिसतो कि " याच रस्त्यावरून ( गल्लीतून) जनरल डायर आपल्या सैनीकान समवेत आता आला होता.. " आणि अश्या रस्त्यातून आत आल्या वर आपल्याला प्रसिद्ध अश्या आजच्या हिरवळीने नटलेली जालियानवाला बाग दिसून येते..
जनरल डायर याच मार्गाने आला !

आता आपण आता आलो आहोत इथून उजवी कडे १ अमर ज्योत आहे जी सतत तेवत होती.. हे इथल्या शाहिदन साठी एक आठवण म्हणून तेवत ठेवली आहे . . आपल्या भारताचा इतिहासाचा अभ्यास करताना मला असे आढळून आले होते कि पंजाब मधे " सरदार भागत सिंग" येथे लहान पाणी आले होते आणि त्यांनी याच जालियानवाला बाघे ची माती आपल्या बाटली मध्ये भरून ठेवली होती ..जी त्यांना पुढे अतिशय प्रेरणादायी ठरली ! परुंतु आज या जागेचे रूप अगदी पालटून गेले आहे !
अमर ज्योत
आता इथे डाव्या हाताला एक जागा आहे जिला शहिदी कुवा असे म्हणतात . जनरल डायर ने गोळी बार सुरे केल्यानंतर त्या पासून वाचण्यासाठी लोक या विहिरीत उडी मारू लागली !

शहीदी कुवा
नंतर या विहिरीतून अनेक शव बाहेर काढण्यात आले ! मी मोठ्या भक्तिभावाने या पवित्र जागेचे दर्शन घेतले! आज या बाघे च्या अगदी मधोमद शहीद स्म्रारक उभारण्यात आले आहे !
हाच तो शहीदी कुवा

नंतर अजून २ जागा बघण्य सारख्या आहेत. इथेय एक मैला चा दगड लावला आहे ज्यावर लिहिले आहे कि लोकांना गोळ्या इथून चालवण्यात आल्या ! खरेच कधी गेलात टर त्या जागेवर उभे राहा..! आपल्याला कसे वाटेल याचे वर्णन करणे शक्य नाही ! जालियानवाला बाहेत आज गोळ्यांचे निशाण जतन करून ठेवले आहेत त्या दिवसाची आठवण म्हणून ! आम्हाला ते निशाण देखील बघायला मिळाले!

लोकांना येथून गोळ्या घालण्यात आल्या !
अंगावर काटा आल्या शिवाय राहवत नाही हे एवढे पाहून ! जाता जाता आता इथेय नवीन वाट केली आहे बाहेर जाण्या साठी ( पूर्वी एकः वाट होती म्हणून जनरल डायर ने गोळीबार केल्यावर कोणी पळून जाऊ शकले नाही ) आता या वाटेने बाहेर पडल्यावर तेथे १ छोटेसे संग्रालय आहे जेथे शहीद उधमसिंग ( ज्याने जनरल डायर ला मारले) त्याच्या अस्थी ठेवल्या आहेत..!

गोळ्यांचे निशाण ( व मी ! )

या जागेवर फोटो काढण्यास परवानगी नाही..! असे करत करत संपूर्ण बाग फिरलो आणि मनसोक्त फोटो काढले ..! एकूणच आधी सुवर्ण मंदिर आणि आता जालियान वाला बाग !
मजा येत होती.. हळू हळू पंजाब मला आवडू लागला होता ! आता शहीदाना वंदन काढून आमची पावले वल्ली होती भारत पाकिस्तान सीमे कडे..! म्हणजेच पुढील लक्ष " वाघा बोर्डर " ! (पुढील भाग )
आम्ही सगळे मित्र जालियान वाला बागेतील स्मारका जवळ !

2011-07-11T06:19:00.000-07:00

अमृता सारखे अमृतसर :) :) - १

परीक्षा संपल्या नंतर आम्ही उत्तर भारत फिरण्याचे ठरवले..! त्याचप्रमाणे परीक्षा संपल्या संपल्या घाई घाईत आम्ही सगळी प्लानिंग अगदी काटेकोरपणे केली ! आणि निघालो भारत शोधायला :) आमचा पहिला पाडाव होता पंजाब ! प्रस्तुत लेखात आपल्याला पंजाब बद्दल काही गोष्टी आवर्जून सांगाव्याश्या वाटतात ! ३ दिवसांचा प्रवास करत करत आम्ही अमृतसर ला पोहचलो !
अमृतसर स्टेशन ला पोहचल्यावर
काय सुंदर शहर..! त्याच्या सुंदर तेचे वर्णन करता करता माझा ब्लोग भरून जाईल! खरेच एखादे शहर इतके सुंदर असू शकते याचा कधी प्रत्यय आला नव्हता !
आमचा सगळा मित्रपरिवार
धार्मिक वातावरणात रुजणारी माणसे अगदी मानाने देखील खूप चांगली आहे ! तिथे पोचल्या नंतर आमचा प्लान होता "सुवर्णमंदिर " फिरण्याचा ! खरेच काय सांगू.. इतकी सुंदर जागा भारतात असू शकेल असे वाटले नव्हते.. सर्व बाजूनी पांढर्याशुभ्र इमारतींचे कवच असेले आणि मधोमध स्वच पाण्याचे तळे आणि सुवर्णमंदिर ! आहा ! क्या बात है ! खरेच सुवर्णमंदिर ला जाऊन फक्त शरीर नाही तर मन पवित्र होते!
मी सुवर्ण मंदिरा बरोबर
एखाद्या चांगल्या कामासाठी काम करणारी पुष्कळ मनुष्ये तेठेय काम करताना मी बघितली! त्यास पंजाबी भाषेत " लंगर" असे संबोधतात असे माझा पंजाबी मित्र मला म्हणाला ! आम्ही मंदिरास संपूर्ण प्रदक्षिणा घातली तसेच त्या सरोवरात देखील उतरलो ! २००६ साली आलेल्या रंग दे बसंती या चित्रपट हे सरोवर मी नीट पाहीले होते . कारण त्यात त्या चित्रपटातील नायक सुद्धा त्यात स्नान करताना दाखवले आहेत! आम्ही देखील त्या सरोवरातील पवित्र पाणी आमच्या माथ्याला लावले व पुढे चालत राहिलो ! नंतर आम्ही पंजाब मधील सर्वात "शक्तिशाली" जागा पाहीले जिचे नाव आहे "अकाल तख्त " ..!
गुरुग्रंथ साहेब
आम्हास सांगितल्या प्रमाणे तीठेय शिखांचा पवित्र ग्रंथ " गुरु ग्रंथसाहेब" ची मुळप्रत ठेवण्यात आली आहे ! दर सायंकाळी ही प्रत सोन्याच्या पालखील घालून वाजत गाजत सुवर्ण मंदिरात ठेव्यात येते! येथे फोटो काढण्यास परवानगी नसल्याने आम्हास फोटो काढता आला नाही ! परुंतु एकूणच मजा आली ! येथे २-२ तासांची रांग असते सुवर्ण मंदिरात दर्शन घेण्यासाठी ! परंतु एकूणच वस्तू पवित्र आहे..! सामाजिक कार्यासाठी काम करणारी भरपूर माणसे आहेत !
मी अकाल तख्त बरोबर
जाता जाता खटकणारी एकाच गोष्ट वाटली ती म्हणजे मंदिर परीसतात खलिस्तानी आतंकवादी " जर्णेल सिंग भिंद्रनवाले " याच्या भरपूर प्रतिमा दिसल्या ! हे पाहून खूप वाईट वाटले.. आजही पंजाब मधेय भिन्दनवाले या न त्या रुपात जिवंत आहे याचा प्रत्यय आला..! यावर तर कहर म्हणजे आम्ही एका दुन्कानात "भिंद्रनवाले " याच्या नावाचा छातीवर लावण्याचा बिल्ला बघितला.. ! त्यावर चक्क लिहिले होते " संत" भिंद्रनवाले ! हेय पाहून मला वाईट वाटले..!
आमचा सगळा मित्रपरिवार
पण एकूण तो दिवस सुवर्ण मंदिर आणि परिसर पाहून सत्कारणी लागला..! पुढील आयुष्यभर मला शुभ्र पाण्यात चकाकणारे सुवर्णमंदिर चे कळस कधी विसरता येणार नाही हेय मात्र नक्की ! :) :) :)

एका इंजिनियर ची भीती !

2011-05-15T04:40:00.000-07:00

एका इंजिनियर ची भीती ! ENGINEERING करत असताना जो काही त्रास होतो तो फ़क्त १ इंजिनियरच समजू शकतो ! खरेच... आता मे महिना सुरु झाला आहे॥ सर्वांच्या परीक्षा संपल्या आहेत...संध्याकाळी घरी बसलो असता मित्र खाली हाक मारतात.. अरे येतोस का क्रिकेट साठी ??? खरेच... अर्धे मन तिथेच असते अणि अर्धे अभ्यासात....! कारण इंजीनियरिंग च्या परीक्षा लेट होतात...

खरे तर इंजिनियर बनने सोपे आहे ! तुम्ही कोणत्याही इंजीनियरिंग च्या विद्यार्थ्याला विचारा ! तो तुम्हाला सांगेल इंजिनियर आपण आरामत बनतो। मधे येतो तो फ़क्त " MATHS - 3 " इंजीनियरिंग कॉलेज मधे गेल्या गेल्या माझे स्वागत कसे झाले ते सुद्धा सांगतो... ! माझा वर्ग ( ज्या बद्दल मी मागील पोस्ट मधे लिहिले आहे ) तिथे हिंदी मधे १ ओळ लिहिली होती !

" वोह इंजिनियर ही क्या , जिसे MATHS की " के टी" ना हो !

मला आधी काही समजले ...जसे जसे कॉलेज मधे आम्हाला सगले काही शिकवले जाऊ लागले... तसे तसे समजू लागले... की " जिस बन्दे का "MATHS ३ " छुट गया.... वो बन गया इंजिनियर " या विषय बद्दल बोलायचे झाले तर... सामान्य... बर्यापैकी हुशार.. तसेच ढ ( माझ्या सारखे ! ) या सर्वाना भीती याच MATHS विषयाची असते...... कारण कितीही प्रयत्न केले तरी हा विषय काही सुटतच नहीं !

खरेच..... असे काय करावे की माझा हा विषय सुटेल..काही समजत नहीं... त्यात परीक्षेला कमी वेळ उरलेला असतो... रिजल्ट लागतो REVALUATION ला टाकुनाही काहीही उपयोग होणार नाही याची खात्री असते.... हा विषय सोडला, तर आपल्या मेहनतीवर आपण तो विषय काढू शकतो... माझ्या मते तर तोंडी परीक्षा , प्रोजेक्ट , या सर्वांपेक्षा जर एखाद्या इंजिनियर ला कशाचे टेंशन आले असेल तर ते MATHS - 3 मधे ४० मार्क्स काढण्याचे !

मी सुद्धा असाच, या विषयाचा अभ्यास करत असताना ( जो होता होत नव्हता !) मानत विचार आला या विषयावर थोडेसे जरुर लिहू शकतो....! खरेच... अणि सहजच मनातील भावना प्रगट झाल्या...! अरे बराच वेळ झाला... ब्रेक संपला माझा बहुतेक.. ! चला... मी तर जातो आता "MATHS - 3 "करायला :)

थरारक पेब

2011-02-03T06:02:00.002-08:00

थरारक पेब

या सीज़न मधला शेवटचा ट्रेक हा माथेरान नजिक असलेल्या " पेब गडावर" झाला. अणि योगायोग म्हणजे आमच्या कॉलेज ग्रुप बरोबरचा पहिला ट्रेक सुद्धा हाच झाला ! परन्तु खरे सांगायचे झाल्यास पेब ला "विकट गड " का म्हणतात हे आपल्याला समजेल जेव्हा आपण स्वतः तिथे जाल ! असेच आम्ही खुशीत खुशीत आदल्या दिवशी मस्त डोम्बिवलीला भेटून सगळी पुर्वतयारी केलि ! सगळी प्लानिंग चोख पणे पर पडली ! काही चुक होणे शक्य नव्हते ! अणि या खुशीत ती रात्र घालवली ! सकाळी ६:३१ (मुलुंड) ची ट्रेन पकडून आम्ही साधारण एक ८:१५ पर्यंत पोहचलो ! ट्रेन डोम्बिवली येताना थोडासा गोंधळ झाला मित्रांचा डबा पकडायला ! या ट्रेक ला नेहमी प्रमाणे "Introduction " काही झाले नहीं ! कारन सगले माझे कॉलेजचे मित्र होते ! आम्ही ७ जन थाबलो होतो नेरल ला आमचा मित्र प्रषिक अणि सिद्धांत ची वाढ बघत ! तरी ट्रेक ला आम्ही असे ९ मित्र होतो सिद्धांत , प्रषिक , सुश्रुत , हेरम्ब , दत्ता, अमित ,सौमित्र ,प्रसाद , निनाद (मी!) आम्हाला रास्ता माहित होता ( निदान मला तरी सुरवात! ) असे करत करत आम्ही विजेच्या खाम्बंचा मागोवा घेत घेत नेरल स्टेशन ला राम राम केला ..अणि चालू लागलो !

रस्त्यात १ टपरी दिसली ! अणि पावले सहज तिच्या कड़े निघाली ! थोड्या फार चाह पाना नंतर आम्हाला आमचा नेहमीचा पहिला विजेचा खाम्ब लागला..! गेल्या वेळेस च्या अनुभवानुसार आम्ही बरोबर जात होतो ! आता आम्ही अजुन पुढे जात होतो गप्पा गोष्टी मजा मस्ती धमाल करत करत ! विचार करत होतो की कॉलेज मधे आताकाय चालू असेल ? कारन आजच्या ट्रेकिंग चा प्लान हा कॉलेज ला दांडी मारून झाला होता ! आता आम्ही बरोबर जात होतो अणि तेव्हढ्यात आम्हाला आमची दूसरी LANDMARK म्हणजे आमची दरी लागली !

या दरी कडून २ वाटा जातात ! १ वाट वर जायला आहे जी धब्ध्ब्याला जाउन मिलते जो पूर्ण पणे ROCK PATCH आहे अणि दुरसी वाट जंगलात आहे ! खुप खोल जंगल ! अणि नेमके इथेच माझ्या स्मरण शक्तिने मला धोका दिला ! आम्ही जंगलात जाण्याचे सोडून कड़क +उंच ( भयानक ??) असलेल्या ROCK PATCH वरून गेलो.. ! ROCK PATCH सुरु झाला होता असे करत करत आम्ही वर चढत होतो.. अणि कठिन म्हणजे एकदम कठिन असा ROCK PATCH आम्हाला लागला होता ! त्यात बहुतेकांचे अवसान गलाले ! सर्वाना वाटत होते की आता नहीं चढू शकणार ! सिद्धांत अणिप्रषिक मात्र जिव तोड़ मेहनत करून आधी स्वतः चढत होते अणि मग सर्वाना चढवत होते ! दत्ता देखिल मस्त चढात होता ! अणि आम्हाला आमचा सर्वात खतरनाक पॉइंट लागला !
माझा स्वताहाचा हात तिथून घसरला अणि मी पडणार एवढ्यात दत्ता ने मला पकडले ! नाहीतर आज मी हा ब्लॉग लिहू शकलो नसतो ! नविन रास्ता शोधण्याचा पराक्रम करू पहाणाऱ्या आम्हाला खुप मोठी कीमत चुकवावी लागली असती ! हे होते न होते तोवर सौमित्राचा हात घसरला अणि तो......... -३० फुट खली जाउन पडला.! त्याहे केवल नशीब होते म्हणून तो काही फूटानवर असलेल्या दरीत पडला नाही ! अणि मग त्याला बाहेर कध्न्य साथी मी अणि दत्ता पुढे सरकलो ! तेव्हा मागे पाहतो तर हेरम्ब अणि सिद्धांत च काहीच पत्ता नाही त्यांच्या फ़ोन लगत नव्हता त्यांचा आमच्या ग्रुप बरोबर च CONTACT तुटलेला ! सौमित्र जीवन मरणशी खेल्तोय अणि दुसर्यांचा कही पत्ता नाही !

एवढे होउनही सौमित्र ला जोक सुचत होता तो म्हणत होता लवकर हेलिकोप्टर बोलवा ! आम्ही मात्र तश्या बेतात नव्हतो ! आता मी काय करू ? जवाब्दारीच्या जाणिवेने मला चिंतेत घेरले ! आशय वेळेस मी अणि दत्ता पुढे होऊं सौमित्र ची मदत करायला गेलो.. त्याचा हात कधीही सुटला असता अणि तो पडला असता ! मी जाउन त्याची बैग पकडली अणि दत्ता ने आपला जिव डोक्यात घालून त्याला आनले वर ! अखेर तो आर आला .. अणि मेन म्हणजे सिद्धांत अणि हेरम्ब शी contact झाला .. दूर जंगला मधून त्यांची हाक ऐकू आली अणि माझ्या जीवत जिव आला ! आता आम्ही उतरायची तयारी केलि ! फ़ोन वरून समजले की शिखर पासून कही अंतरावर असतानाच केवल ख़राब वाटे मुले आम्हाला वर पोहचता आले नाही ! तरी द्त्तगुरुंचे स्मरण करून , त्याना वंदन करून आम्ही उतरायला सुरवात केलि ! एक उत्तम ट्रेकर तेव्हाच बनू शकतो जेव्हा तो नीट उतरु शकतो कारन जास्त अपघात हे उतर्तानाच होतात ! अणि असे करून आम्ही १ -१ करत उतरु लागलो ! अखेर सिद्धांत अणि हेरम्ब येउन मिळाले ! अणि मग पटापट खाली उतरून जेवण केले अणि लवकरात लवकर शाक्य तितक्य लवकर नेरल स्टेशन गाठायचे ठरवले . रस्त्यात १ विहीर लागली तिथे पानी प्यायले अणि स्टेशन वर बसून आराम केला !

(आम्ही इथ पर्यंत पोहचून माघारी फिरलो )
खरेच ट्रेकिंग हा माझा शौक माझ्या स्वतहाच्या जीवा वरही बेतु शकतो हे मी आज पहिल्यांदा अनुभवले ! म्हणून ट्रेक ला जाणार्या लोकानी ही पोस्ट वाचून P.E.B. ला जाताना सावधानता घाय्वी अणि धब्धाब्याच्या रस्त्याने कधीही जाऊ नए ! तो जवळ चा रास्ता असला तरीसुद्धा ! ते तुमच्या जीवा वरही बेतु शकते ! कारण घरी जाता जाता माझ्या अंगावरचा काटा अजुन गेला नव्हता ..! कारन का त्या दिवशी मी स्वः माझ्या मृत्युला माझ्या डोळ्यानी बघितले होते !

फ़क्त "मुंबई यूनीवरसिटी "च्या शिक्क्या साठी!

2011-02-01T06:24:00.000-08:00

फ़क्त "मुंबई यूनीवरसिटी "च्या शिक्क्या साठी!

माझी शेवटची पोस्ट ही देखिल माझ्या कॉलेज च्या संदार्भातली होती .. अणि नविन सुद्धा !
Engineering Cap Round मधील चुकीच्या पर्यायाने मला कर्जत चे " कोंकण ज्ञानपीठ कॉलेज ऑफ़ इंजीनियरिंग" लागले . असो ! आता मी ४थ्या सेमिस्टर ला शिकत आहे ! हा पोस्ट टाकायचा मुद्दा असा की ब्लॉग वरच्या माझ्या मित्राना माझ्या कॉलेज ची अवस्था समजावी !
नविन सेमिस्टर नविन क्लास रूम या नुसार आम्ही देखिल खुशीत होतो ! अणि बघतो तर काय आमचा क्लास रूम इतका चांगला इतका चांगला की आम्हाला काही बोलेवले नाही सरळ हात ब्लॉग कड़े फिरले !

माझ्या वर्ग इतका छोटा आहे , की तीथे खुप कठिन पणे ५० मुले बसु शकतील , अणि आमच्या वर्गाची पट संख्या तर ७० हुन जास्त आहे ! म्हाजे विचार करा आम्ही किती मस्त आरामत बसत असू !

डोक्यावर पत्र्याचे छप्पर आहे ! ज्यात जास्त करून दुपारचे खुप म्हणजे खुप गरम होते !

अणि या सगळ्या वर कहर म्हणजे आम्हाला जो वर्ग देण्यात आला आहे त्याला वीज नाही ! तुम्ही सांगाल कर्जत ला "Loadshading" असते ...परन्तु सगल्या कॉलेज मध्ये वीज आहे आमचा वर्ग सोडून ! म्हणजे आम्ही अंधारात तसेच गर्मी मध्ये बसतो !

माझ्या वर हा कटु प्रसंग ओढवला होता परवाच , दुपारी १२ वाजता भर तपत्या उन्हात .. गर्मी मधे .. वीज नाही खेळती हवा नाही.. एक तुटलेल्या बेंच वर ३ विद्यार्थी गर्दी करून ( त्यातला १ मी ) बसले आहेत ! अणि Prof. शिकवत आहे ! तुम्हीच सांगा कसा होणार आमचा अभ्यास ? 17 जानेवारी पासून ते आज १ फेब पर्यंत हीच हालत आहे. म्हणून वैतागुन मी माझ्या ब्लॉग वर ही हकीकत टाकली ! वर्ग तो असला तरी चालेल एखाद वेळेस निदान वीज पुरवठा तरी सुरु व्यहला हवा अशी विनंती आता आम्ही करणार आहोत !

आमचे H.O.D. बाहेर गेले आहेत.. म्हणजे ते येई पर्यंत आम्हाला असेच बसावे लागणार ! अणि असे देखिल ऐकले आहे की आमचा हाच वर्ग कायम राहणार आहे ! लवकरच वर्गाचे फोटो पण टाकिन म्हणजे आपल्याला अंदाज येइल की तुटलेला बेंच , खंडित वीज पुरवठा , अपुरी जागा हे सगले आता मला सहन करणे शिकवे लागणार.. फ़क्त माझ्या Engineering Certificate वरच्या "मुंबई यूनीवरसिटी "च्या शिक्क्या साठी!

आज , ४ ऑक्टोबर !

2010-10-04T05:07:00.000-07:00

आज , ४ ऑक्टोबर !

काही दिवसं आधी बातमी वाचली की " पेन अर्बन बैंक " बुडाली ! अणि " कर्जत " मध्ये अक्षरशा हाहाकार माजला ! सर्व लोकांची एकच पैसे काढायचे काम सुरु होते ! माझे इंजीनियरिंग कॉलेज ( KGCE ) करजत लाच आहे तसेच कॉलेज चे विश्वस्त अणि बैंक चे चेअर परसन देखिल श्री धरकर आहेत ! एवढे सगले घडून देखिल असून कर्जत शांत होता ! पण फ़क्त आजपर्यंत ..

आज कॉलेज मध्ये गेल्या गेल्या चक्क अभ्यास करायला लागलो ! रविवारची सुस्ती अजुन अंगात होती ! अणि आमचे पाहिले प्रक्टिकल सुरु झाले " इलेक्ट्रोनिक्स " चे ! डोळ्यांवर अजुन झोप होती.. कसे बसे "कनेक्शन "केले अणि output घ्याला सुरवात केलि.. तेव्हढ्यात बाजूचे सर धावत धावत आले अणि जोरात ओरडायला लागले की , मोठा जमाव मोर्चा घेउन कॉलेज वर चालून येत आहे ! ऐकून जास्त काही भीती वगैरे वाटली नहीं ! आम्ही आमचे प्रक्टिक्ले करण्यात गुंग होतो ! आम्ही हे बातमी उडवून लवली !

हलू हलू आवाज येऊ लागला .. तसेच तो अजुन मोठा होऊ लागला होता ! आता आमच्या " इलेक्ट्रोनिक्स" च्या "भावे टीचर " सुद्धा टेंशन मधे आल्या होत्या ..! मी मात्र गुपचुप पानी पिण्याच्या बहाण्याने सारखे बाहेरची स्तिथि पाहत होतो ! तोच फ़क्त साधा मोर्चा घेउन आलेला जमाव आता मारामारी करत होता ! अणि कधी नव्हे ते पोलिसे वेळेवर पोहचले ! अणि आता आम्ही सगल्या मुलानी परिस्थिति ओलखुन दरवाजा लावून घेतला.. कॉलेज वर दगडफेक होत होती...आम्ही दरवाजा जोरात पकडून बसलो होतो.. आम्हाला हलाय्ची सोय नव्हती ! दरवाज्यावर लाथांची बरसात होऊ लागली होती !

तरी मी व माझ्या मित्रानी दरवाजा काही सोडला नव्हता ! तेव्ह्द्यत बाहेरून पोलिस सांगत होते की दरवाजा उघडा तेव्हा थोड्या धीराने आम्ही दरवाजा उघडला अणि . जमाव बघून तर सगले घबारलेच तोच जमाव बघून तर सगले घबारलेच तोच बोले की कॉलेज बंद पड़ा .. पैसे दया इत्यादि ! अणि अश्या या संकटातून मी आपली कशी बाशी सुटका करूँ घेतली.. अणि जोरात रपेट मारून एकदाचे कर्जत स्टेशन गाठले ! ट्रेन निघताना सुखरूप रहिल्याचा आनद चेहर्यावर दिसत होता ! :D :D